12 feb Met Hart Voor IJs
Door de week werkt Hilde Noppert als fysiotherapeut bij Fysiotherapie Visser. Ze begeleidt patiënten in de behandelkamer, denkt mee over herstel en belastbaarheid.
Maar naast haar werk staat ze al sinds haar achtste op het ijs. Wat begon als jeugdschaatsen groeide uit tot marathonschaatsen op hoog niveau. Inmiddels rijdt ze voor Team Boltrics, onderdeel van Team FrySk, en traint ze het hele jaar door intensief.
Deze winter stond Hilde voor de vierde keer op de Weissensee. Samen met haar team nam ze deel aan drie Grand Prix-wedstrijden en de Alternatieve Elfstedentocht. “Alles draaide om die wedstrijden.” zegt ze.
Twaalf dagen in hetzelfde ritme
De dagen op de Weissensee volgen een vast patroon. “Je staat op, je eet, je gaat schaatsen,” vertelt Hilde. Op wedstrijddagen ligt de focus op presteren, maar op de dagen ertussen op herstel dan wordt er gefietst. “Meestal is dat een uurtje,” zegt ze. “Niet om hard te trainen, maar juist om te herstellen, zodat je lichaam weer klaar is voor de volgende wedstrijd.”
Geen dag op de Weissensee is hetzelfde, want het weer bepaalt hoe er gereden wordt. Bij de eerste wedstrijd was het echt koud. “Het was min vijftien. We moesten allemaal met een skibril rijden.” Dat bleek geen overbodige maatregel. “Je zag ook teams die het minder goed hadden voorbereid. Die hadden bevriezingsverschijnselen, bijvoorbeeld aan hun oren.”
Groeien als team
Hilde kijkt positief terug op de wedstrijden. “We groeiden per wedstrijd als team.” Tijdens de Alternatieve Elfstedentocht kon ze in de finale mee in de kopgroep, maar door een valpartij kwam ze in het peloton terecht. “Ik kon weer aanhaken en zelfs nog voorin meekoersen. Een ploeggenoot wist uiteindelijk de derde plek te bemachtigen, dat was voor ons als team een hele mooie prestatie.”
Ze is trots op welke resultaten er zijn neergezet “Je hebt elkaar echt nodig,” zegt ze. “Je helpt elkaar om vooruit te komen.” Buiten het ijs om draait het om samen herstellen, fietsen en koffiedrinken. “Alles staat in het teken van zo goed mogelijk presteren.”
Voorbereiding begint in de zomer
De Weissensee vraagt om een lange voorbereiding. “In de zomer begin je al,” vertelt Hilde. “Met lange fietsritten.” Voeding speelt daarbij een grote rol. “Je test waar je goed op gaat en traint je lichaam om veel koolhydraten per uur op te nemen.” Dat proces gaat altijd door.
Hilde traint ongeveer tien keer per week. In de winter ligt de nadruk op schaatsen, fietsen en hardlopen, aangevuld met krachttraining. In de zomer verschuift dat naar fietsen, skeeleren, droogtraining en kracht. “Die afwisseling vind ik juist leuk.”
Vallen en herstellen
Niet alles verliep probleemloos. In de derde wedstrijd kwam Hilde drie keer ten val. “Op mijn ribben,” zegt ze. “Dat hoort een beetje bij natuurijs.” Herstel was belangrijk. “Ik ben naar een bevriende fysio gegaan die mij heeft geholpen. Maar ook vooral rust nemen is belangrijk. De dagen begonnen af en toe vroeg. “Soms moesten we er om half vijf uit om je voor te bereiden op de wedstrijd.”
Vertrouwen meenemen
De Weissensee gaf haar vertrouwen. “Ik voelde me goed,” zegt Hilde. Ze hoopt in de toekomst zelf ook eens op het podium te staan. “Dat is wel een doel.”
Wat ze meeneemt naar haar werk als fysiotherapeut is vooral ervaring. Het belang van herstel, het herkennen van signalen en het besef dat vooruitgang vaak zit in hoe je meerdere dagen achter elkaar functioneert. “Net als in mijn werk,” zegt ze.
Als ze haar ervaring in één woord moet samenvatten, hoeft ze niet lang na te denken. “Een belevenis.” En of we haar volgend jaar weer in Weissensee zien? “Ja,” zegt Hilde gelijk. “Dat denk ik wel.”